Αριστερή Ανασύνθεση

Ανακοίνωση

Σε σχέση με την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ

Για τις κινήσεις του τελευταίου διστήματος

Μόλις μερικές μέρες μετά την εκκίνηση του νέου ακαδημαϊκού έτους, διάφοροι πολιτικοί κύκλοι και κύκλοι των ΜΜΕ, έχουν φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ (και της ΕΣΕΕ) και της διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Αυτό που γεννά όμως καχυποψίες, δεν είναι τόσο το ζήτημα αυτό καθ’ αυτό της ΕΦΕΕ-ΕΣΕΕ όσο οι προθέσεις των δύο μεγάλων καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), που ευθύνονται για την ανάπτυξη διαφόρων χαρακτηριστικών παθογένειας εντός του φοιτητικού κινήματος και για την απαξίωση συνολικά του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Σε αυτή τη βάση και μόνο το γεγονός της εν κρυπτώ απόφασης (απόντων των ΕΑΑΚ) των τεσσάρων από τις πέντε παρατάξεις (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-ΠΚΣ-ΑΡΕΝ) του ελληνικού πανεπιστημίου να εκκινήσουν τη διαδικασία της Τεχνικής Γραμματείας, πρέπει να προβληματίσει. Για εμάς, είναι αδιανόητο να προχωράνε διαδικασίες που πραγματεύονται τη συνολική και κεντρική εκπροσώπηση των φοιτητών, χωρίς οι ίδιοι οι φοιτητές να ερωτούνται. Μια τέτοια διαδικασία, ούτως ή άλλως, μπορεί με έναν πολύ εύκολο τρόπο να παραδώσει την εκπροσώπηση των φοιτητών στις γραφειοκρατικές στοχεύσεις των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ.

Αυτό όμως που εγείρει ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά, είναι η παντελής έλλειψη τοποθέτησης σε σχέση με το πολιτικό πλαίσιο και διαδικασία, που πριμοδοτούν οι καθεστωτικές παρατάξεις. Πιο συγκεκριμένα: Πρώτο, σε καμία διαδικασία διαπαραταξιακού δεν υπήρξε τοποθέτηση σε σχέση με την αντικειμενικότητα των αποτελεσμάτων και τις αναρίθμητες περιπτώσεις νοθείας του εκλογικού αποτελέσματος στις σχολές που κυριαρχούν οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ. Δεύτερο, καμία από τις δύο μεγάλες παρατάξεις δεν τοποθετήθηκε επί του ερωτήματος των καταστατικών-γραφειοκρατικών αλλαγών στην ΕΦΕΕ (και ΕΣΕΕ) που πριμοδοτούν με συνέπεια τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Τρίτο, ποτέ δεν υπήρξε συζήτηση επί του πολιτικού πλαισίου του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου, παρά μόνο για την επιλογή ημερομηνίας γι αυτό.

Σε αυτή τη βάση, η επιλογή των δυνάμεων της επίσημης αριστεράς (ΠΚΣ και ΑΡΕΝ), να δώσουν λευκή επιταγή στις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για να συγκροτήσουν μια ΕΦΕΕ κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των καθεστωτικών παρατάξεων, τις καθιστά όχι μόνο συνένοχες, αλλά αποδεικνύει και πόσο καταστροφικές για το κίνημα μπορεί να είναι στρατηγικές που ο μοναδικός ορίζοντας που βάζουν είναι η τροποποίηση των συσχετισμών εντός του κορμού της αριστεράς και μόνο, και όχι εντός ολόκληρου του πανεπιστημίου και κατ’ επέκταση εντός της κοινωνίας.

Για εμάς, πίσω από τις παραπάνω κινησείς φαίνεται να υφέρπει και η διακαής επιθυμία της νέας κυβέρνησης να δημιουργήσει κοινωνικές συναινέσεις, έστω και με τεχνητό τρόπο, γι αυτό και συστρατεύει όλους της τους συμμάχους για να ασκήσουν πιέσεις στην κατεύθυνση συγκρότηση μιας γραφειοκρατικής και συναινετικής ΕΦΕΕ.

Για τις εκτιμήσεις της δικιάς μας αριστεράς

Θεωρούμε, όμως, ότι η συζήτηση εντός των ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα δε μπορεί να είναι μια συζήτηση τακτικών επιλογών ή απλής διαχείρισης των εσωτερικών αντιθέσεων που ταλανίζουν το χώρο μας. Αντιθέτως, οφείλει να είναι μια συζήτηση που θα στοχεύει στην ψηλάφιση μιας πολιτικής στρατηγικής για το φοιτητικό συνδικαλισμό και που θα συμβάλλει αποφασιστικά, αφενός στην πολιτική ενοποίηση-σύγκλιση του χώρου τις αντικαπιταλιστικής αριστεράς και αφετέρου στην ανασύνθεση νέων και ιστορικά πρωτότυπων συνδικαλιστικών και κοινωνικών πρακτικών στο εσωτερικό της αριστεράς μας.

Σε αυτή τη βάση, εκτιμούμε ότι μια όψη της αστικής στρατηγικής εντός του πανεπιστημίου παραμένει η προσπάθεια αποσυγκρότησης του Φοιτητικού Συνδικαλισμού. Αυτό είναι εμφανές βασιζόμενο στην ιστορική εμπειρία που σηματοδοτεί την διακοπή της λειτουργίας της ΕΦΕΕ την περίοδο της σταθεροποίησης της ηγεμονίας των παρατάξεων του αστισμού (ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), αλλά και από την ίδια μας την κινηματική εμπειρία (βλ. υπονόμευση Γενικών Συνελεύσεων από τις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ κλπ.). Σε αυτήν την κατεύθυνση συνδράμει και η ανυποληψία για το φοιτητικό συνδικαλισμό της επίσημης αριστεράς. Ούτως ή άλλως, και για όσους θα σπεύσουν να πουν ότι η ΠΚΣ και η ΑΡΕΝ είναι υπέρ της ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ, να θυμίσουμε ότι για την μεν ΠΚΣ στα πλαίσια της στρατηγικής της αυτόκεντρης ανάπτυξης, δεν έχει σημασία ποια δομή θα έχει το φοιτητικό κίνημα αλλά να υπάρχει μια δομή που να εκφράζει αυτοτελώς τον κομματικό λόγο του ΚΚΕ και της ΚΝΕ (βλ. μόνιμο συντονιστικό συνελεύσεων και επιτροπών αγώνα). Για τη δε ΑΡΕΝ η ύπαρξη ενός οργάνου που θα αποτυπώνει τη μειοψηφική της δράση μέσα στα πανεπιστήμια και την πλήρη ηγεμόνευσή της από τις δυνάμεις των ΕΑΑΚ σίγουρα δεν αποτελεί πρώτη προτεραιότητα στη συγκυρία, ανεξάρτητα από την ονομαστική της τοποθέτηση υπέρ της ΕΦΕΕ. Ίσα ίσα η επιλογή των ΠΚΣ και ΑΡΕΝ να ανοίξουν το ζήτημα της ΕΦΕΕ, πιο πολύ φαίνεται να γίνεται με κριτήριο την όξυνση των αντιφάσεων των ΕΑΑΚ.

Όσον αφορά την ΠΑΣΠ, πιο συγκεκριμένα, και την πραγματική ή μη βούλησή της να καταφύγει σε ένα Πανσπουδαστικό Συνέδριο, εκτιμούμε ότι χρήζει μιας πιο ψύχραιμης ανάγνωσης. Η ΠΑΣΠ τα τελευταία πέντε χρόνια έχει οικοδομηθεί, και εν μέρει έχει διευρύνει την εκλογική της επιρροή, συγκροτούμενη σε ένα προφίλ «αριστερής αντιπολίτευσης» και συμμετοχής (έστω και με αντιφάσεις) στις φοιτητικές κινητοποιήσεις όταν αυτές αποκτούν πλειοψηφικά χαρακτηριστικά εντός του πανεπιστημίου (χαρακτηριστική ήταν η συμμετοχή της στις καταλήψεις του 2006). Με αυτήν την έννοια, κρίνεται ιδιαίτερα αμφίβολο το να πάρει μια πολιτική επιλογή που θα την αναγκάσει να παίξει το ρόλο της συμπολίτευσης σε σχέση με την προώθηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η οποία θα διαρρήξει ένα μεγάλο κομμάτι της εκλογικής της βάσης και της πολιτικής της επιρροής. Χαρακτηριστικό της αμηχανίας της απέναντι στις πιέσεις που τις ασκούνται από πλευράς ΠΑΣΟΚ είναι και οι δηλώσεις της ΠΑΣΠ, περί συμμετοχής στο Πανσπουδαστικό Συνέδριο υπό τον όρο της επανεξέτασης των αποτελεσμάτων στις σχολές του ΠΑΜΑΚ, των ΤΕΦΑΑ και των Θεολογικών. Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, φαίνεται ότι οι ιδιαίτεροι συσχετισμοί δύναμης εντός των πανεπιστημίων, δεν θα επιτρέψουν το αμέσως επόμενο διάστημα στην ΠΑΣΠ να πάρει μια τόσο αποφασιστική και ετερόκλητη (σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν της) πρωτοβουλία.

Για τη στάση της δικιάς μας αριστεράς

Σε κάθε περίπτωση η συζήτηση για τις δομές του φοιτητικού κινήματος και για την ΕΦΕΕ, πιο συγκεκριμένα, δε θα έπρεπε να ιδωθεί μέσα από τη μυωπική οπτική της αντιπαράθεσης συσχετισμών εντός των ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αλλά γύρω από τη φυσιογνωμία που πρέπει να έχει μια ριζοσπαστική αριστερή τοποθέτηση εντός του πανεπιστημίου και την ανάγκη να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις σε σχέση με την οργάνωση του φοιτητικού κινήματος.

Πρώτα από όλα, τίθεται ένα αφετηριακό ερώτημα: Πρέπει το φοιτητικό κίνημα να έχει μια δομή που θα του επιτρέπει να υπερβαίνει τον αντικειμενικό του πολυκατακερματισμό σε επί μέρους Φοιτητικούς Συλλόγους; Άποψη μας είναι πως ναι. Γι αυτό το λόγο η πρόκληση για τα ΕΑΑΚ δεν είναι αν θα επικρατήσει η μία ή η άλλη άποψη για την ΕΦΕΕ, αλλά αν μπορεί να αποτυπωθεί μια συμφωνία γύρω από ένα σχέδιο ενιαίας πανελλαδικής πολιτικής έκφρασης του φοιτητικού κινήματος.

Γύρω από αυτό τον προβληματισμό έχουν διατυπωθεί διάφορες προτάσεις, με τη διαχωριστική γραμμή να τοποθετείται επί της ουσίας γύρω από το δίλημμα μόνιμο συντονιστικό γενικών συνελεύσεων ή ΕΦΕΕ. Κατά την άποψή μας η απάντηση του μόνιμου συντονιστικού γενικών συνελεύσεων δεν αποτελεί πραγματική απάντηση στο ερώτημα που μας απασχολεί για δύο λόγους: 1ον γιατί δεν εγγυάται την ύπαρξη τοποθέτησης του φοιτητικού κινήματος σε περιόδους που δεν υπάρχουν γενικές συνελεύσεις και 2ον γιατί στην καλύτερη των περιπτώσεων δε μπορεί παρά να εκπροσωπεί μία σειρά συλλόγων όπου ηγεμονεύουν οι δυνάμεις της αριστεράς (αν και είναι αμφίβολο αν η ΠΚΣ θα ξαναδεχόταν να είναι σε κοινό συντονιστικό με άλλες δυνάμεις μετά τις επιλογές που έχει πάρει το τελευταίο διάστημα). Με αυτήν την έννοια η συγκεκριμένη δομή δεν εκπροσωπεί όλο τον πλούτο και τις αντιφάσεις του φοιτητικού κινήματος, παρά μόνο την αριστερή πρωτοπορία του φοιτητικού κινήματος, δεν εκπροσωπεί προφανώς τους συλλόγους που δεν κάνουν συνελεύσεις ή αυτούς που χάνονται από άλλες δυνάμεις και ως εκ τούτου δεν αποτελεί ένα σχέδιο δημοκρατικής ενιαίας πανελλαδικής συγκρότησης του φοιτητικού κινήματος.

Σε αυτό το τοπίο εμείς υποστηρίζουμε ως απάντηση την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ. Της δομής που και ιστορικά έχει αποδειχθεί ως ο πλέον επιτυχημένος τρόπος πανελλαδικής δευτεροβάθμιας οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος. Προφανώς, η τοποθέτηση μας υπέρ της ΕΦΕΕ δεν αποτελεί μια φυσιογνωμική και μόνο τοποθέτηση διαφοροποίησης σε σχέση με άλλα σχέδια. Θεωρούμε ότι μια τοποθέτηση υπέρ της ΕΦΕΕ πρέπει να συνοδεύεται από κριτήρια σε σχέση με τη λειτουργία της. Με αυτήν την έννοια θεωρούμε πως είναι εκτός τόπου και χρόνου οποιαδήποτε σκέψη για Πανσπουδαστικό Συνέδριο καταστατικών αλλαγών, όπως εκτός συζήτησης είναι η διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου κάλπης και όχι πολιτικού πλαισίου. Θεωρούμε πως η ύπαρξη της ΕΦΕΕ δίνει τις εξής δυνατότητες στο φοιτητικό κίνημα και τα ΕΑΑΚ. Τη δυνατότητα συγκρότησης ενός οργάνου του φοιτητικού κινήματος που θα είναι σημείο αναφοράς και θα αγκαλιάζει όλους τους συλλόγους πανελλαδικά, αλλά και όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου είναι ένα όργανο το οποίο αντικειμενικά μπορεί εν δυνάμει να πληροί τους όρους μεγαλύτερης δυνατής δημοκρατικότητας σε σχέση με την πραγματικότητα του φοιτητικού σώματος. Δεύτερο και σημαντικότερο, η ύπαρξη της ΕΦΕΕ δίνει τη δυνατότητα για κεντρική έκθεση όλων των διακριτών πολιτικών σχεδίων εντός του φοιτητικού κινήματος και επιτρέπει πιο εύκολα στο να μπαίνουν με διλημματικό τρόπο αυτά, δημιουργώντας συμπολιτευτικά και αντιπολιτευτικά μπλοκ στο εσωτερικό του φοιτητικού κινήματος. Με αυτήν την έννοια καθίσταται πιο εύκολο για τα ΕΑΑΚ να παράγουν διαιρέσεις στα μπλοκ των υπόλοιπων παρατάξεων και να τους παράγουν πολιτικό κόστος. Συμπληρωματικά, η ύπαρξη της ΕΦΕΕ έχει δώσει τη δυνατότητα στα ΕΑΑΚ να έχουν μια πανελλαδική πολιτική εμβέλεια (δίχως να έχουν οργανωτικούς δεσμούς με όλους τους συλλόγους) και ως εκ τούτου δημιουργεί δυνατότητες πολιτικής και οργανωτικής διεύρυνσης του μορφώματος (δεν είναι τυχαίο ούτως ή άλλως ότι τα ΕΑΑΚ όσο υπήρχε ΕΦΕΕ πάντα ενισχύονταν εκλογικά μετά τη διεξαγωγή Πανσπουδαστικών Συνεδρίων). Γι αυτούς τους λόγους τασσόμαστε υπέρ ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ και πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είναι μια μόνιμη και ενιαία επωδός στον πολιτικό λόγο των ΕΑΑΚ.

Πολιτικό κάλεσμα

Στη βάση όλων των παραπάνω, γίνεται εμφανές ότι μεθοδευέται μια κατεύθυνση παραχάραξης της τοποθέτησης του φοιτητικού κινήματος, μέσω της γενικόλογης ανασύστασης και λειτουργίας των ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ χωρίς κανένα κριτήριο. Καλούμε όλους τους φοιτητές να εμποδίσουν κάθε προσπάθεια ανασύστασης μιας ΕΦΕΕ-ΕΣΕΕ των καταστατικών αλλαγών, των νοθευμένων εκλογικών αποτελεσμάτων και της έλλειψης πολιτικής τοποθέτησης.

Το φοιτητικό κίνημα είχε, έχει και θα έχει το αυτονόητο δικαίωμα να επιλέξει αυτό τις δομές του, κόντρα σε λογικές που θέλουν οι παρατάξεις να αποφασίζουν στο παρασκήνιο στο όνομα των φοιτητών. Σε κάθε περίπτωση εμείς δεσμευόμαστε να συμβάλλουμε αποφασιστικά στη δημοκρατική συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και να διασφαλίσουμε ακόμα και στη συγκεκριμένη συγκυρία, τη διεξαγωγή ενός πραγματικά πολιτικού Πανσπουδαστικού Συνεδρίου που να στηρίζεται στην πολιτική τοποθέτηση των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων και να ακυρώσουμε κάθε σκέψη ή κίνηση για τη διεξαγωγή ενός Πανσπουδαστικού Συνεδρίου των γραφειοκρατών που ονειρεύονται οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ.

ΑΡιστερή ΑΝασύνθεση

Τομέας Νεολαίας

Αθήνα,

15-10-2009